Kontrast
Czcionka
English

 

 

Walory przyrodnicze Kielc

Obszary Chronione

Położenie, zasięg i granice wszystkich przedstawionych poniżej obszarów dostępne są na stronie Geoportalu Kielce pod adresem:

www.gis.kielce.eu

Rezerwaty

Na terenie Kielc znajdują się cztery rezerwaty przyrody nieożywionej: Kadzielnia, Wietrznia, Ślichowice, Biesak – Białogon oraz rezerwat krajobrazowy Karczówka. Tuż za granicami miasta znajduje się rezerwat leśny Sufraganiec.

Lokalizacja rezerwatów na terenie miasta Kielce

mapka rezerwaty

 

Biesak - Białogon

Rezerwat geologiczny, częściowy, o powierzchni 13,08 ha. Utworzono go w 1981 roku.
Położony jest około 6 km od centrum Kielc w kierunku południowo-zachodnim i około 1 km na południe od ulicy Krakowskiej (Pasmo Posłowickie). (WIĘCEJ)

biesak białogon
   

Karczówka

Rezerwat krajobrazowy, częściowy, o powierzchni 26,55 ha, utworzony w 1953 roku.

Położona około 2 km na zachód - południowy-zachód od centrum Kielc. Do granic rezerwatu najłatwiej dojść z centrum ulicą Karczówkowską. (WIĘCEJ)

karczówka
   

Rezerwat Ślichowice im. Jana Czarnockiego

Rezerwat ścisły, skalny (przyrody nieożywionej), o pow. 0,55 ha, utworzony w 1952 roku.

Znajduje się na obrzeżu dużej dzielnicy mieszkaniowej. Teren rezerwatu to dawny kamieniołom, położony w zachodniej części miasta na obszarze Góry Ślichowica. (WIĘCEJ)

ślichowice
   

Kadzielnia

Rezerwat ścisły przyrody nieożywionej, o pow. 0,6 ha, utworzony w 1962 roku.

Usytuowany jest w centrum Kielc, w południowej części miasta, między ulicami: Krakowską, Gagarina, Al. Legionów i Pakosz. (WIĘCEJ)

kadzielnia
   

Wietrznia

Rezerwat przyrody nieożywionej, częściowy o powierzchni 17,95 ha. Wietrznia stała się rezerwatem przyrody w roku 1999 r.

Położony w południowo-wschodniej części Kielc, około 3 km od centrum miasta, przy ul. Wojska Polskiego. (WIĘCEJ)

wietrznia
   

Sufraganiec

Rezerwat częściowy o powierzchni 17,31 ha utworzony w 1961 r.

Leży przy północnej granicy miasta, poza terenem Kielc, pomiędzy obwodnicą drogową Kielc a linią kolejową Kielce-Warszawa. (WIĘCEJ)

sufraganiec

 

 

Park Krajobrazowy

Szczególowe informacje na temat Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego znajdują sie na stronie internetowej Zespołu Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych pod adresem http://www.pk.kielce.pl

Obszary Chronionego Krajobrazu

1. Chęcińsko-Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu

 

Chęcińsko – Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu położony jest na terenie dawnej otuliny Chęcińsko – Kieleckiego Parku Krajobrazowego. Swym zasięgiem obejmuje części gmin: Chęciny, Małogoszcz, Morawica, Piekoszów, Sitkówka – Nowiny, Sobków oraz fragment miasta Kielce – jego południową część. Zajmuje powierzchnię 11 124 ha, w tym 1863 ha przypada na miasto Kielce.

Chęcińsko – Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu został utworzony w 2001r. na mocy Rozporządzenia Wojewody Świętokrzyskiego Nr 335/2001 z dnia 17 października 2001r. (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego Nr 108, poz. 1271). Obowiązująca podstawa prawna: Rozporządzenie Wojewody Świętokrzyskiego Nr 83/2005 z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie Chęcińsko – Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2005r. Nr 156, poz. 1944), zmienione Rozporządzeniem Wojewody Świętokrzyskiego Nr 13/2009 z dnia 28 stycznia 2009r. (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2009r. Nr 42, poz. 625).

Brak jest badań i szczegółowych danych na temat występowania ekosystemów, siedlisk oraz poszczególnych gatunków fauny i flory na tym terenie. Obecnie opracowywana jest przez Urząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego inwentaryzacja przyrodnicza Obszaru.

 

2. Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu

 

Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu, zwany KOChK, położony jest w całości na terenie miasta Kielce. Zajmuje powierzchnię 3856,1415 ha. Obejmuje tereny dolin rzecznych wraz z terenami do nich przyległymi, Grzbiet Szydłówkowski oraz parki miejskie i skwery.

 

W skład KOChK wchodzą:

  1. Dolina Bobrzy o powierzchni 730,7540 ha,
  2. Dolina Sufragańca o powierzchni 886,3736 ha,
  3. Dolina Silnicy o powierzchni 888,2587 ha,
  4. Grzbiet Szydłówkowski o powierzchni 348,9260 ha,
  5. Dolina Lubrzanki o powierzchni 872,1950 ha,
  6. Parki miejskie i skwery o łącznej powierzchni 129,6342 ha, w tym:

Park Ślichowice

 9,9730 ha,

Park Czarnów

 4,8380 ha,

Teren zieleni przy pomniku Homo Homini

 0,3734 ha,

Skwer Józefa Piłsudskiego

 0,8554 ha,

Park im. Stanisława Staszica

 7,6870 ha,

Wzgórze Zamkowe

 8,4730 ha,

Skwer Stefana Żeromskiego

 0,9004 ha,

Park im. Adolfa Dygasińskiego

 7,5900 ha,

Park nad Zalewem

 3,3150 ha,

Skwer Szarych Szeregów

 4,1260 ha,

Park Kadzielnia

19,0200 ha,

Park Brzezinki

 0,3230 ha,

Park Baranowski

14,5400 ha,

Las Komunalny

47,6200 ha.

 

Tereny objęte zostały ochroną ze względu na bogactwo ekosystemów, zróżnicowany krajobraz i rzeźbę terenu oraz pełnienie funkcji korytarzy ekologicznych. Doliny rzeczne, wraz z terenami przyległymi (lasy, zieleń miejska, cmentarze, ogrody działkowe, tereny rolne), pełnią funkcję głównych ciągów korytarzy ekologicznych i stanowią biocentra różnorodności gatunkowej flory i fauny. Objęte ochroną wzgórza i wzniesienia charakteryzują się wysokimi walorami przyrodniczo – geologicznymi oraz krajobrazowymi. W ich obrębie występują ciągi i punkty widokowe, z których roztaczają się malownicze, rozległe panoramy na tereny miasta i Gór Świętokrzyskich. W granicach poszczególnych terenów wchodzących w obręb Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wyróżnia się cztery strefy krajobrazowe o zróżnicowanych ekosystemach. Wyznaczone strefy krajobrazowe obejmują:

A - Tereny dolin rzecznych i cieków wodnych, narażone na zalewanie wielkimi wodami oraz pełniące funkcje korytarzy ekologicznych pomiędzy obszarami chronionymi,

B - Tereny ekosystemów leśnych, muraw i zarośli kserotermicznych, istniejącej i planowanej do urządzenia zieleni miejskiej, cmentarzy i ogrodów działkowych,

C - Tereny rolne, tereny istniejącej i planowanej zabudowy, rekreacji, sportu i wypoczynku wraz z zielenią towarzyszącą,

P - Parki.

 

Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu utworzony został w 2006r. Uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach Nr LXVI/1262/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie ustanowienia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2006r. Nr 242, poz. 2776). W 2009r. dokonana została aktualizacja granic, położenia i zasięgu KOChK na mocy Uchwały Rady Miejskiej w Kielcach Nr XXXIX/921/2009 z dnia 23 lipca 2009r. w sprawie wyznaczenia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województa Świętokrzyskiego z 2009r. Nr 460, poz. 3322). Obowiązująca podstawa prawna: Uchwała Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego Nr XLI/729/10 z dnia 27 września 2010r. w sprawie wyznaczenia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2010r. Nr 293, poz. 3020).

 

Wizualizacje 3D

Szczegółowy opis położenia, obszaru i granic Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu

Natura 2000

Obszary Natura 2000 na terenie miasta:

 

"Dolina Bobrzy"

"Wzgórza Chęcińsko-Kieleckie"

 

Szczegółowe informacje na temat Obszarów Natura 2000 znajduja się na stronie internetowej Generelnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ) pod adresem http://natura2000.gdos.gov.pl

Stanowiska dokumentacyjne

„Odsłonięcia skalne na Górze Słonecznej”

 

Stanowisko dokumentacyjne „Odsłonięcia skalne na Górze Słonecznej”  to odsłonięcia skał dewońskich z pozostałościami odkrywkowych wyrobisk po wydobywaniu wapieni na Górze Słonecznej (nazwa zwyczajowa wzniesienia: Psie Górki).  Obiekt, o powierzchni 3,1137 ha,  położony jest w południowej części Kielc – w obrębie Pasma Kadzielniańskiego, pomiędzy Kadzielnią a Wietrznią.

   
   

Obiekt odznacza się wyjątkowymi walorami geologicznymi, przyrodniczymi i kulturowymi. Góra Słoneczna zbudowana jest z wapieni skalistych górnego dewonu – franu (typ wapieni kadzielniańskich), budujących południowe skrzydło synkliny kieleckiej Gór Świętokrzyskich. Zachował się tu fragmentarycznie powierzchniowy relief krasowy wraz ze szczelinami w obrębie ławic skrasowiałych wapieni. Odsłonięcia skalne Góry Słonecznej, położonej pomiędzy geologicznymi rezerwatami „Kadzielnia” i „Wietrznia”, ukazują przejściowy typ osadów dewońskiego basenu morskiego pomiędzy facją płytkiego i głębszego morza (sprzed 380 milionów lat), co pozwala odtworzyć ukształtowanie dna zbiornika sedymentacyjnego. Obszar ten stanowi enklawę naturalnej morfologii terenu z dość czytelnymi śladami eksploatacji kamienia, zapoczątkowanej w okresie staszicowskim i funkcjonującej głównie w okresie międzywojennym. Wydobywano tu wapień grubo-ławicowy szary, używany jako marmur. Teren stanowi enklawę, niemal w centrum miasta, dla wielu gatunków fauny i flory. Jest to miejsce bytowania drobnych ssaków (kret europejski, ryjówka aksamitna) i ptaków (jemiołuszka, gawron, kwiczoł, szpak). Występują tu siedliska przyrodnicze z rzadkimi gatunkami muraw kserotermicznych i ciepłolubnych zbiorowisk okrajkowych. Kulminacja Góry Słonecznej (309,5 m n.p.m.), podcięta przez dawne wyrobiska po wydobywaniu kamienia, jest doskonałym punktem widokowym umożliwiającym wgląd w krajobraz Miasta oraz w panoramę wzgórz we wszystkich kierunkach, po południowej stronie doskonały widok na pasma: Dymińskie i Posłowickie.

   
   

Obiekt objęty został ochroną prawną Uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach Nr XLIII/1032/2009 z dnia 19 listopada 2009r. w sprawie ustanowienia stanowiska dokumentacyjnego „Odsłonięcia skalne na Górze Słonecznej” (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2009r. Nr 3, poz. 15).

 

Północny stok Góry Słonecznej – pozostający poza granicami stanowiska dokumentacyjnego – przylega bezpośrednio do zurbanizowanej przestrzeni miasta i tradycyjnie służy rekreacji, szczególnie zimą stok jest intensywnie wykorzystywany przez saneczkarzy.


 

„Odsłonięcie skalne u podnóża Góry Hałasa”

 

 

Stanowisko dokumentacyjne „Odsłonięcie skalne u podnóża Góry Hałasa”  to odsłonięcie ściany skalnej z okresu ordowiku, o rozmiarach: 2,2 m wysokości i 3,2 m szerokości. Znajduje się ono w sąsiedztwie Góry Telegraf, w południowej części Kielc - w obrębie Pasma Dymińskiego, na obszarze Chęcińsko – Kieleckiego Parku Krajobrazowego.

   
   

Odsłonięta ściana skalna jest częścią dawnego wyrobiska powstałego w wyniku eksploatacji piaskowców. Stanowi fragment ciągu warstw ordowiku eksploatowanych na odcinku ok. 400 m. głównie w okresie międzywojennym. Obiekt odznacza się wysokimi walorami geologicznymi i edukacyjnymi. W odsłoniętej ścianie widoczne są piaskowce ordowickie (ordowik dolny) w kolorze jasnoszarym z odcieniem brązu oraz żyła barytu w kolorze bladoróżowym. Osady ordowiku spoczywają na skałach kambru z luką stratygraficzną (brak piętra kambru górnego). Odsłonięcia osadów z tego okresu występują na terenie Kielecczyzny rzadko, dlatego też, profil ten jest wyjątkowo cenny. Ponadto, odkryte tu zostały skamieniałości w postaci szczątków trylobitów z rodzaju Proetus, Orthis moneta i Bellerophon poloniocus.

   
   

Obiekt został objęty ochroną prawną Uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach Nr XXIX/674/2008 z dnia 30 października 2008r. w sprawie uznania za stanowisko dokumentacyjne (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2009r. Nr 9, poz. 81).

Użytek ekologiczny

Użytek ekologiczny, zwany „Gliniankami” (nazwa zwyczajowa) - to zbiornik wodny ze zbiorowiskami roślinności wodnej i przybrzeżnej, położony w południowo – wschodniej części Kielc, u podnóża rezerwatu geologicznego „Wietrznia”.
Zajmuje powierzchnię ok. 1 ha, w tym: 0,8 ha zajmuje zbiornik i 0,2 ha - tereny przybrzeżne.

 

 

Zbiornik, po przegrodzeniu hałdą obniżenia wymodelowanego na nieprzepuszczalnym kompleksie skał dewonu górnego, utworzył biotop umożliwiający bytowanie roślin i zwierząt wodnych oraz wodno – lądowych, wśród których występują gatunki chronione i rzadkie. Roślinność przybrzeżna to głównie: trzcina pospolita, sit siny, pałki (szerokolistna i wąskolistna), manna mielec, kropidło wodne, żabieniec babka. Na zewnątrz zbiornika dobrze ukształtowane są zbiorowiska roślin bagiennych i szuwarowe oraz zbiorowiska łąkowe. Zbiornik wodny, to miejsce bytowania kilku gatunków ryb (lin, płoć, karaś). W strefie przybrzeżnej natomiast, występują ślimaki (błotniarka, żyworódka), rak stawowy, traszki (zwyczajna i grzebieniasta), żaby (wodna, trawna), ropucha szara, kumak nizinny, jaszczurki (zwinka, żyworódka), zaskroniec, kaczka krzyżówka i łyska, łabędź niemy i bytujący.

 

Obiekt objęty ochroną prawną Rozporządzeniem Wojewody Świętokrzyskiego Nr 62/99 z dnia 13 grudnia 1999r. w sprawie uznania za użytek ekologiczny (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 1999r. Nr 88, poz. 1239) – rozporządzenie utraciło moc prawną. Obowiązująca podstawa prawna: Rozporządzenie Wojewody Świętokrzyskiego Nr 19/2002 z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie uznania za użytki ekologiczne (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2002r. Nr 23, poz. 291).

Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy

 

„Zespół przyrodniczo-krajobrazowy Grabina - Dalnia” obejmuje swym zasięgiem grzbietowe partie wzniesień Grabiny i Dalni wraz z ich południowymi zboczami. Obszar ten położony jest w południowo – zachodniej części Kielc, po zachodniej stronie Karczówki. Zajmuje powierzchnię 32,6008 ha.

Jest to teren wyjątkowo cenny pod względem przyrodniczym, geologicznym, kulturowym oraz krajoznawczo – turystycznym. Występują tu rzadkie siedliska przyrodnicze, w tym unikatowe zespoły muraw kserotermicznych i ciepłolubnych zbiorowisk okrajkowych. Zachowały się tu podlegające ochronie cenne gatunki fauny i flory, np. modraszek wikrama (Pseudophilotes vicrama), przeplatka aurinia (Euphydryas aurinia), siodlarka stepowa (Ephippiger ephippiger), paź żeglarz (Iphiclides podalirus) oraz goryczuszka Wettsteina (Gentianella germanica), zawilec wielkokwiatowy (Anemone sylvestris), goryczka krzyżowa (Gentiana cruciata). Rejon ten charakteryzuje się cennymi stanowiskami geologicznymi. Na uwagę zasługują odsłonięcia skał paleozoicznych z ważnymi elementami rzeźby krasowej oraz bogatym zespołem skamieniałości: trylobitów, liliowców, koralowców, ramienionogów i głowonogów. Udokumentowano tu nowe gatunki fauny, dotychczas w świecie nie notowane, które otrzymały nazwy związane z lokalizacją na tym terenie np. Globusia dalniana, Emmonsia dalniae. W obrębie wapieni występujących na Grabinie i Dalni, stwierdzono występowanie „żył neptunicznych” zbudowanych ze skał karbonu, co pozwala odtworzyć przebieg procesów sedymentacji w zbiornikach morskich: górnodewońskim i karbońskim. Na terenie tym odkryte zostały relikty staropolskiego górnictwa kruszcowego, szeroko rozwiniętego w rejonie Karczówka – Grabina - Dalnia w okresie średniowiecza. Pozostałości po dawnym górnictwie kruszcowym zachowały się do dziś w postaci licznych szpar i szybów pogórniczych. Na uwagę zasługuje tzw. Szyb Św. Barbary, zlokalizowany na południowym zboczu Grabiny, stanowiący pozostałość po dawnej kopalni rud ołowiu, eksploatowanej w późniejszym okresie, tj. na przełomie XIX i XX wieku oraz w czasie I wojny światowej. Spotykamy tu również pozostałości dawnego górnictwa skalnego zachowane w postaci kamieniołomu po dawnej kopalni odkrywkowej „Czarnów”. Teren ten charakteryzuje się niepowtarzalnymi walorami krajobrazowymi, a kulminacje wzniesień Grabiny i Dalni, są doskonałym punktem widokowym, umożliwiającym wgląd w krajobraz Miasta oraz w panoramę wzgórz we wszystkich kierunkach, w tym na Pasmo Dymińskie, Posłowickie, Zgórskie, Przedborskie, Świnią Górę, Perzową Górę, Pasmo Oblęgorskie i Masłowskie.

   
   

Obszar ten objęty został ochroną prawną Uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach Nr XLI/999/2009 z dnia 19 października 2009r. w sprawie ustanowienia „Zespołu przyrodniczo – krajobrazowego Grabina – Dalnia” (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z 2009r. Nr 502, poz. 3686).

   
   

W obszarze tym, w latach: 2010 – 2012, utworzona została przez Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Kielce ścieżka edukacyjna: geologiczno-kruszcowo-górnicza, celem uczytelnienia śladów staropolskiego górnictwa kruszcowego, kiedyś szeroko rozwiniętego na Kielecczyźnie. Ścieżka, o długości 3 km, rozpoczyna się u zbiegu ulic Podklasztornej i Świętej Barbary, biegnie przez rezerwat Karczówka, góry: Dalnia i Grabina, a kończy na terenie wyrobiska dawnej kopalni odkrywkowej „Czarnów”.

Lato W Mieście 2017
Baza Ofert Inwestycyjnych
Idea Kielce
Idea Kielce
Nieodpłatna Pomoc Prawna
Nieodpłatna Pomoc Prawna
Nieruchomości w obszarze rewitalizacji
Nieruchomości w obszarze rewitalizacji
Wycinka drzew i krzewów
Wycinka drzew i krzewów
Program usuwania i unieszkodliwiania z terenu Miasta Kielce wyrobów zawierających azbest
Program usuwania azbestu
Energia
Energia
Karta Dużej Rodziny
Karta Dużej Rodziny
Nowelizacja Prawa o Stowarzyszeniach
Prawo o Stowarzyszeniach - Nowelizacja
Zakończenie inwestycji - Sieć kanalizacyjna w oś. Ostragórka
Sieć kanalizacyjna w oś. Ostragórka
Zakończenie inwestycji - Sieć kanalizacyjna w oś. Baranówek-Kawetczyzna
Sieć kanalizacyjna w oś. Baranówek-Kawetczyzna
Odpady komunalne
Odpady komunalne
System Informacji Przestrzennej Województwa Świętokrzyskiego
SIPWŚ
Organizacje Pozarządowe
Organizacje Pozarządowe
Program EOG 2009-2014 w Gminie Kielce
Program EOG 2009-2014 w Gminie Kielce
Urząd Miasta Kielce Kontakt
Rynek 1
25-303 Kielce

ul. Strycharska 6

25-659 Kielce

ul. Szymanowskiego 6
25-361 Kielce

Bezpłatna infolinia: tel. 800 166 726    Biuro Obsługi Interesanta: tel. 800 166 726

Email:    ||      ||  

 

 

Centrum Obsługi Inwestora (Investor Assistance Centre)

Adres skrytki Urzędu Miasta Kielce na platformie ePUAP  /g94m13lgvz/skrytka Email: +48 41 36 76 557, 41 36 76 571

 

Urząd Miasta Kielce posiada Certyfikat Zintegrowanego Systemu Zarządzania
spełniającego wymagania norm PN-EN ISO 9001:2015-10, PN-ISO/IEC 27001:2014-12 i Wymagań Systemu Przeciwdziałania Zagrożeniom Korupcyjnym